7:1

Μη κρινετε ινα μη κριθητε

Judge not, that ye be not judged.

¹

7:2

εν ω γαρ κριματι κρινετε κριθησεσθε και εν ω μετρω μετρειτε μετρηθησεται υμιν

For with what judgment ye judge, ye shall be judged: and with what measure ye mete, it shall be measured unto you.

7:3

Τι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου την δε εν τω σω οφθαλμω δοκον ου κατανοεις

And why beholdest thou the mote that is in thy brother’s eye, but considerest not the beam that is in thine own eye?

7:4

η πως ερεις τω αδελφω σου Αφες εκβαλω το καρφος εκ του οφθαλμου σου και ιδου η δοκος εν τω οφθαλμω σου

Or how wilt thou say to thy brother, Let me cast out the mote out of thine eye; and lo, the beam is in thine own eye?

7:5

υποκριτα εκβαλε πρωτον εκ του οφθαλμου σου την δοκον και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος εκ του οφθαλμου του αδελφου σου

Thou hypocrite, cast out first the beam out of thine own eye; and then shalt thou see clearly to cast out the mote out of thy brother’s eye.

7:6

Μη δωτε το αγιον τοις κυσιν μηδε βαλητε τους μαργαριτας υμων εμπροσθεν των χοιρων μηποτε καταπατησουσιν αυτους εν τοις ποσιν αυτων και στραφεντες ρηξωσιν υμας

Give not that which is holy unto the dogs, neither cast your pearls before the swine, lest haply they trample them under their feet, and turn and rend you.

7:7

Αιτειτε και δοθησεται υμιν ζητειτε και ευρησετε κρουετε και ανοιγησεται υμιν

Ask, and it shall be given you; seek, and ye shall find; knock, and it shall be opened unto you:

7:8

πας γαρ ο αιτων λαμβανει και ο ζητων ευρισκει και τω κρουοντι ανοιγησεται

for every one that asketh receiveth; and he that seeketh findeth; and to him that knocketh it shall be opened.

7:9

Η τις εστιν εξ υμων ανθρωπος ον αιτησει ο υιος αυτου αρτον μη λιθον επιδωσει αυτω

Or what man is there of you, who, if his son shall ask him for a loaf, will give him a stone;

7:10

η και ιχθυν αιτησει μη οφιν επιδωσει αυτω

or if he shall ask for a fish, will give him a serpent?

7:11

ει ουν υμεις πονηροι οντες οιδατε δοματα αγαθα διδοναι τοις τεκνοις υμων ποσω μαλλον ο Πατηρ υμων ο εν τοις ουρανοις δωσει αγαθα τοις αιτουσιν αυτον

If ye then, being evil, know how to give good gifts unto your children, how much more shall your Father who is in heaven give good things to them that ask him?

7:12

Παντα ουν οσα εαν θελητε ινα ποιωσιν υμιν οι ανθρωποι ουτως και υμεις ποιειτε αυτοις ουτος γαρ εστιν ο νομος και οι προφηται

All things therefore whatsoever ye would that men should do unto you, even so do ye also unto them: for this is the law and the prophets.

7:13

Εισελθατε δια της στενης πυλης οτι πλατεια η πυλη και ευρυχωρος η οδος η απαγουσα εις την απωλειαν και πολλοι εισιν οι εισερχομενοι δι αυτης

Enter ye in by the narrow gate: for wide is the gate, and broad is the way, that leadeth to destruction, and many are they that enter in thereby.

7:14

οτι στενη η πυλη και τεθλιμμενη η οδος η απαγουσα εις την ζωην και ολιγοι εισιν οι ευρισκοντες αυτην

For narrow is the gate, and straitened the way, that leadeth unto life, and few are they that find it.

7:15

Προσεχετε απο των ψευδοπροφητων οιτινες ερχονται προς υμας εν ενδυμασιν προβατων εσωθεν δε εισιν λυκοι αρπαγες

Beware of false prophets, who come to you in sheep’s clothing, but inwardly are ravening wolves.

7:16

απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθε αυτους μητι συλλεγουσιν απο ακανθων σταφυλας η απο τριβολων συκα

By their fruits ye shall know them. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles?

7:17

ουτως παν δενδρον αγαθον καρπους καλους ποιει το δε σαπρον δενδρον καρπους πονηρους ποιει

Even so every good tree bringeth forth good fruit; but the corrupt tree bringeth forth evil fruit.

7:18

ου δυναται δενδρον αγαθον καρπους πονηρους ποιειν ουδε δενδρον σαπρον καρπους καλους ποιειν

A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit.

7:19

παν δενδρον μη ποιουν καρπον καλον εκκοπτεται και εις πυρ βαλλεται

Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire.

7:20

αρα γε απο των καρπων αυτων επιγνωσεσθε αυτους

Therefore by their fruits ye shall know them.

7:21

Ου πας ο λεγων μοι Κυριε Κυριε εισελευσεται εις την βασιλειαν των ουρανων αλλ ο ποιων το θελημα του Πατρος μου του εν τοις ουρανοις

Not every one that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father who is in heaven.

7:22

πολλοι ερουσιν μοι εν εκεινη τη ημερα Κυριε Κυριε ου τω σω ονοματι επροφητευσαμεν και τω σω ονοματι δαιμονια εξεβαλομεν και τω σω ονοματι δυναμεις πολλας εποιησαμεν

Many will say to me in that day, Lord, Lord, did we not prophesy by thy name, and by thy name cast out demons, and by thy name do many mighty works?

7:23

και τοτε ομολογησω αυτοις οτι Ουδεποτε εγνων υμας αποχωρειτε απ εμου οι εργαζομενοι την ανομιαν

And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity.

7:24

Πας ουν οστις ακουει μου τους λογους τουτους και ποιει αυτους ομοιωθησεται ανδρι φρονιμω οστις ωκοδομησεν αυτου την οικιαν επι την πετραν

Every one therefore that heareth these words of mine, and doeth them, shall be likened unto a wise man, who built his house upon the rock:

7:25

και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεπεσαν τη οικια εκεινη και ουκ επεσεν τεθεμελιωτο γαρ επι την πετραν

and the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon the rock.

7:26

και πας ο ακουων μου τους λογους τουτους και μη ποιων αυτους ομοιωθησεται ανδρι μωρω οστις ωκοδομησεν αυτου την οικιαν επι την αμμον

And every one that heareth these words of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, who built his house upon the sand:

7:27

και κατεβη η βροχη και ηλθον οι ποταμοι και επνευσαν οι ανεμοι και προσεκοψαν τη οικια εκεινη και επεσεν και ην η πτωσις αυτης μεγαλη

and the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and smote upon that house; and it fell: and great was the fall thereof.

7:28

Και εγενετο οτε ετελεσεν ο Ιησους τους λογους τουτους εξεπλησσοντο οι οχλοι επι τη διδαχη αυτου

And it came to pass, when Jesus had finished these words, the multitudes were astonished at his teaching:

7:29

ην γαρ διδασκων αυτους ως εξουσιαν εχων και ουχ ως οι γραμματεις αυτων

for he taught them as one having authority, and not as their scribes.