23:1

Τοτε ο Ιησους ελαλησεν τοις οχλοις και τοις μαθηταις αυτου

Then spake Jesus to the multitudes and to his disciples,

23:2

λεγων Επι της Μωυσεως καθεδρας εκαθισαν οι γραμματεις και οι Φαρισαιοι

saying, The scribes and the Pharisees sit on Moses’ seat:

23:3

παντα ουν οσα εαν ειπωσιν υμιν ποιησατε και τηρειτε κατα δε τα εργα αυτων μη ποιειτε λεγουσιν γαρ και ου ποιουσιν

all things therefore whatsoever they bid you, these do and observe: but do not ye after their works; for they say, and do not.

23:4

δεσμευουσιν δε φορτια βαρεα και δυσβαστακτα και επιτιθεασιν επι τους ωμους των ανθρωπων αυτοι δε τω δακτυλω αυτων ου θελουσιν κινησαι αυτα

Yea, they bind heavy burdens and grievous to be borne, and lay them on men’s shoulders; but they themselves will not move them with their finger.

23:5

Παντα δε τα εργα αυτων ποιουσιν προς το θεαθηναι τοις ανθρωποις πλατυνουσιν γαρ τα φυλακτηρια αυτων και μεγαλυνουσιν τα κρασπεδα

But all their works they do to be seen of men: for they make broad their phylacteries, and enlarge the borders of their garments,

23:6

φιλουσιν δε την πρωτοκλισιαν εν τοις δειπνοις και τας πρωτοκαθεδριας εν ταις συναγωγαις

and love the chief place at feasts, and the chief seats in the synagogues,

23:7

και τους ασπασμους εν ταις αγοραις και καλεισθαι υπο των ανθρωπων Ραββι

and the salutations in the marketplaces, and to be called of men, Rabbi.

23:8

Υμεις δε μη κληθητε Ραββι εις γαρ εστιν υμων ο διδασκαλος παντες δε υμεις αδελφοι εστε

But be not ye called Rabbi: for one is your teacher, and all ye are brethren.

23:9

και πατερα μη καλεσητε υμων επι της γης εις γαρ εστιν υμων ο Πατηρ ο ουρανιος

And call no man your father on the earth: for one is your Father, even he who is in heaven.

23:10

μηδε κληθητε καθηγηται οτι καθηγητης υμων εστιν εις ο Χριστος

Neither be ye called masters: for one is your master, even the Christ.

23:11

ο δε μειζων υμων εσται υμων διακονος

But he that is greatest among you shall be your servant.

23:12

Οστις δε υψωσει εαυτον ταπεινωθησεται και οστις ταπεινωσει εαυτον υψωθησεται

And whosoever shall exalt himself shall be humbled; and whosoever shall humble himself shall be exalted.

23:13

Ουαι δε υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι κλειετε την βασιλειαν των ουρανων εμπροσθεν των ανθρωπων υμεις γαρ ουκ εισερχεσθε ουδε τους εισερχομενους αφιετε εισελθειν

But woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! because ye shut the kingdom of heaven against men: for ye enter not in yourselves, neither suffer ye them that are entering in to enter.

23:15

Ουαι υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι περιαγετε την θαλασσαν και την ξηραν ποιησαι ενα προσηλυτον και οταν γενηται ποιειτε αυτον υιον γεεννης διπλοτερον υμων

Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye compass sea and land to make one proselyte; and when he is become so, ye make him twofold more a son of hell than yourselves.

23:16

Ουαι υμιν οδηγοι τυφλοι οι λεγοντες Ος αν ομοση εν τω ναω ουδεν εστιν ος δ αν ομοση εν τω χρυσω του ναου οφειλει

Woe unto you, ye blind guides, that say, Whosoever shall swear by the temple, it is nothing; but whosoever shall swear by the gold of the temple, he is a debtor.

23:17

μωροι και τυφλοι τις γαρ μειζων εστιν ο χρυσος η ο ναος ο αγιασας τον χρυσον

Ye fools and blind: for which is greater, the gold, or the temple that hath sanctified the gold?

23:18

και Ος αν ομοση εν τω θυσιαστηριω ουδεν εστιν ος δ αν ομοση εν τω δωρω τω επανω αυτου οφειλει

And, Whosoever shall swear by the altar, it is nothing; but whosoever shall swear by the gift that is upon it, he is a debtor.

23:19

τυφλοι τι γαρ μειζον το δωρον η το θυσιαστηριον το αγιαζον το δωρον

Ye blind: for which is greater, the gift, or the altar that sanctifieth the gift?

23:20

ο ουν ομοσας εν τω θυσιαστηριω ομνυει εν αυτω και εν πασι τοις επανω αυτου

He therefore that sweareth by the altar, sweareth by it, and by all things thereon.

23:21

και ο ομοσας εν τω ναω ομνυει εν αυτω και εν τω κατοικουντι αυτον

And he that sweareth by the temple, sweareth by it, and by him that dwelleth therein.

23:22

και ο ομοσας εν τω ουρανω ομνυει εν τω θρονω του Θεου και εν τω καθημενω επανω αυτου

And he that sweareth by the heaven, sweareth by the throne of God, and by him that sitteth thereon.

23:23

Ουαι υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι αποδεκατουτε το ηδυοσμον και το ανηθον και το κυμινον και αφηκατε τα βαρυτερα του νομου την κρισιν και το ελεος και την πιστιν ταυτα δε εδει ποιησαι κακεινα μη αφιεναι

Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye tithe mint and anise and cummin, and have left undone the weightier matters of the law, justice, and mercy, and faith: but these ye ought to have done, and not to have left the other undone.

23:24

οδηγοι τυφλοι οι διυλιζοντες τον κωνωπα την δε καμηλον καταπινοντες

Ye blind guides, that strain out the gnat, and swallow the camel!

23:25

Ουαι υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι καθαριζετε το εξωθεν του ποτηριου και της παροψιδος εσωθεν δε γεμουσιν εξ αρπαγης και ακρασιας

Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye cleanse the outside of the cup and of the platter, but within they are full from extortion and excess.

23:26

Φαρισαιε τυφλε καθαρισον πρωτον το εντος του ποτηριου ινα γενηται και το εκτος αυτου καθαρον

Thou blind Pharisee, cleanse first the inside of the cup and of the platter, that the outside thereof may become clean also.

23:27

Ουαι υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι παρομοιαζετε ταφοις κεκονιαμενοις οιτινες εξωθεν μεν φαινονται ωραιοι εσωθεν δε γεμουσιν οστεων νεκρων και πασης ακαθαρσιας

Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye are like unto whited sepulchres, which outwardly appear beautiful, but inwardly are full of dead men’s bones, and of all uncleanness.

¹

23:28

ουτως και υμεις εξωθεν μεν φαινεσθε τοις ανθρωποις δικαιοι εσωθεν δε εστε μεστοι υποκρισεως και ανομιας

Even so ye also outwardly appear righteous unto men, but inwardly ye are full of hypocrisy and iniquity.

23:29

Ουαι υμιν γραμματεις και Φαρισαιοι υποκριται οτι οικοδομειτε τους ταφους των προφητων και κοσμειτε τα μνημεια των δικαιων

Woe unto you, scribes and Pharisees, hypocrites! for ye build the sepulchres of the prophets, and garnish the tombs of the righteous,

23:30

και λεγετε Ει ημεθα εν ταις ημεραις των πατερων ημων ουκ αν ημεθα αυτων κοινωνοι εν τω αιματι των προφητων

and say, If we had been in the days of our fathers, we should not have been partakers with them in the blood of the prophets.

23:31

ωστε μαρτυρειτε εαυτοις οτι υιοι εστε των φονευσαντων τους προφητας

Wherefore ye witness to yourselves, that ye are sons of them that slew the prophets.

23:32

και υμεις πληρωσατε το μετρον των πατερων υμων

Fill ye up then the measure of your fathers.

23:33

οφεις γεννηματα εχιδνων πως φυγητε απο της κρισεως της γεεννης

Ye serpents, ye offspring of vipers, how shall ye escape the judgment of hell?

23:34

Δια τουτο ιδου εγω αποστελλω προς υμας προφητας και σοφους και γραμματεις εξ αυτων αποκτενειτε και σταυρωσετε και εξ αυτων μαστιγωσετε εν ταις συναγωγαις υμων και διωξετε απο πολεως εις πολιν

Therefore, behold, I send unto you prophets, and wise men, and scribes: some of them shall ye kill and crucify; and some of them shall ye scourge in your synagogues, and persecute from city to city:

23:35

οπως ελθη εφ υμας παν αιμα δικαιον εκχυννομενον επι της γης απο του αιματος Αβελ του δικαιου εως του αιματος Ζαχαριου υιου Βαραχιου ον εφονευσατε μεταξυ του ναου και του θυσιαστηριου

that upon you may come all the righteous blood shed on the earth, from the blood of Abel the righteous unto the blood of Zachariah son of Barachiah, whom ye slew between the sanctuary and the altar.

23:36

αμην λεγω υμιν ηξει ταυτα παντα επι την γενεαν ταυτην

Verily I say unto you, All these things shall come upon this generation.

23:37

Ιερουσαλημ Ιερουσαλημ η αποκτεινουσα τους προφητας και λιθοβολουσα τους απεσταλμενους προς αυτην ποσακις ηθελησα επισυναγαγειν τα τεκνα σου ον τροπον ορνις επισυναγει τα νοσσια αυτης υπο τας πτερυγας και ουκ ηθελησατε

O Jerusalem, Jerusalem, that killeth the prophets, and stoneth them that are sent unto her! how often would I have gathered thy children together, even as a hen gathereth her chickens under her wings, and ye would not!

23:38

ιδου αφιεται υμιν ο οικος υμων ερημος

Behold, your house is left unto you desolate.

23:39

λεγω γαρ υμιν ου μη με ιδητε απ αρτι εως αν ειπητε Ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι Κυριου

For I say unto you, Ye shall not see me henceforth, till ye shall say, Blessed is he that cometh in the name of the Lord.